Carnage
دیشب به هر حال گشادی رو گذاشتم کنار و نشستم یکی از هزارتا فیلمِ انبار شدم رو دیدم.اسم فیلم Carnageساخته رومن پولانسکی نوشتهی یاسمینا رضا به همراه خود کارگردان و محصول ۲۰۱۱ بود.ابتدای امر پیگیری داستان به دلیل پردهای بودنش سخت و دشوار مینمود و دیالوگها به شدت نامفهموم بودند. من هم از فیلمی که برای فهمیدنش فقط نیاز به خوندن زیرنویسه اونهم فیلمی گفتار محور به شدت بدم میاد و گریزونم اما خب برای اینکه مثل خیلی فعالیتهای فرهنگی اخیرم نصفه رها نشه خودم رو بستم به کاناپه و گفتم باید تا آخرشو بری!که در کل از کار و صبری که پیشه کردم راضیم.فیلم تجربه ایست جالب توجه و به نظر منِ غیرحرفهای ،بسیار تئاترال.کل داستان کاملا در یک لوکیشن میگذره و دیالوگ بین دو زوجه که پسر یکی در یک دعوای کودکانهی اندکی!خشن صورت دیگری رو لت و پارکرده!حالا برای پیداکردن راهی برای آشتی و گسترش و بسط دوستیها این والدین در منزل یکی ازطرفین گرد اومدن.صحنه ها به نظر من تعمدا و حتی برای تلطیف فضا بعضا، به صورت اغراقشده و حتی کمیکی طراحی شدند و به خوبی نمایشگر سرشتِ واقعیه به قول شازده کوچولو آدمبزرگهاست که نقاب تمدن و فرهنگ و حتی اخلاقیات به سادگی از دستشون میفته.
