چه حس خوبیه وقتی هوسی میکنی و یکی هست که حتی ۱۰:۳۰ شب وایسه برات و فقط به خاطرتو سالادالویه درست کنه.سوای این ویار بیجا ولی جدا داشتن مامان تو خونه بعد از یه دوره غیبتش یه رنگ و بوی دیگه اس .یه حس توصیف ناپذیر که توضیحش شاید از تکرار مبتذل شده باشه اما واقعیتیست که فقط اگر تجربه شده باشه قابل فهمه.یه تکیه گاه که مطمئنی در هر شرایطی می تونی روش حساب کنی.خوشحالم.