چند ماه پیش تصمیم گرفته بودم برنامه‌ای بذارم برای تعالی زبان فارسیم که به نظرم اصلن به نسبت سن و تحصیلات و حتی سر سوزن مطالعاتم رشد نکرده.مثل لغات انگلیسی و اسپانیایی که تقریبن به‌طور روتین برای یادگیری گوشه‌ای می‌نویسم ،بر جایی جلوی چشم دوتا کلمه‌ی فارسی به دل نشسته‌ی نوین هم دستچین کنم به این منظور.ایده ام خیلی اجرایی نشد.امروز در پست فوق‌العاده‌ی سرهرمس تقابل تدریج و تداوم در برابر یک‌باره‌گی  به‌شدت خودنمایی کرد. شاید لغات دست‌چینم نباید جدید و شق‌القمر باشند.گاهی لازمه فقط از بایگانی مغز بازنشر بشن و گرد و خاکشون گرفته بشه!