سه‌ی نصفِ شب

چیزهایی هست که اولین عکس‌العملم در برابرشون یه نه‌ی بزرگه! حتی ممکنه صورتم از شنیدنشون کج و کوله بشه. اما بعد با گذشت زمان وقتی چندبار با صدای بلند یا حتی زیر‌پوستی و تو دلم قضیه‌ رو برا خودم مطرح می کنم، انگار با برخورد این اصوات به دیواره‌های جمجمه‌ام ، هم‌زمان با میرایی موج‌های صوتی اثرات منفی اون موضوع هم ناپدید یا خیلی کم‌رنگ می‌شه. همینه که به نه‌های من اعتباری نیست. از شما هم چهار بار اصرار بشنوم می‌رسم به اون نقطه که فکر می‌کنم چرا اصلن از اول گفتم نه و پاسخم می‌شه آری!

روضه‌ی امروزم اینه، زود نه نگو ،اون چارچوباتو این‌قدر محدود و تنگ نساز.ابعادشو جوری بگیر که این‌قدر سریع و با یه تکون بریزه زمین!