مشغول خوندن وبلاگ کامشین بودم در رابطه با فرم و متن در سینما.یاد شیفتگی وافرم در مورد فرم در آثار هنری افتادم و پله بعدیِ نردبان ذهنی جمله‌ی دوستی فرهیخته بود که می‌گفت اثر هنری قابل توجه اثری‌ست که انسان رو درگیر کنه با بیان سوال یا مسئله و من تا مدت‌ها حرف ظاهرا منطقیش رو مزه‌مزه کردم.اون بحث که در نقد تئاتری به شدت نوآور در زمینه‌ی فرم شکل گرفته بود ابتر موند اما امروز به خاطرِ مبارک خطور کرده برای من و در مورد آثار هنری در کنارِ فرم،زاویه دید هم می‌تونه بسیار تحسین برانگیز و قابل‌تامل باشه.یعنی هرگونه روایت هنری حتی بدون اتفاق ولی موجز و ماهرانه در نظرم شایسته‌ی تقدیره!